Wiaty typu Ł pojawiły się na łódzkich ulicach w połowie lat 70. Stworzono je z myślą o trasie W-Z, ale spotkać je można było w różnych rejonach miasta. Produkowane przez zakłady Budrem wiaty posiadały przeszklone ścianki, aluminiowe zadaszenia i drewniane ławki. Ich charakterystyczną cechą były okienka na numery linii zatrzymujących się na danym przystanku, choć w Łodzi z tego rozwiązania nie korzystano.

Wiaty typu Ł wpisywały się w szersze trendy estetyczne lat 70. Aluminiowe i drewniane wykończenia można było wówczas spotkać m.in. w ówczesnych biurowcach czy kioskach Ruchu. W latach 90. ich wygląd był już jednak dość archaiczny, a do tego pogarszał się ich stan techniczny. Schyłek wiat typu Ł przypadł na lata dwutysięczne.

Ostatnia wiata tego typu zachowała się na przystanku autobusowym na ul. Lodowej przy Dąbrowskiego. Mimo nieciekawego wyglądu posiadała zdrową konstrukcję oraz kompletny aluminiowy fryz. Była to też wersja o zmniejszonych wymiarach, idealna na potrzeby ekspozycji w Zajezdni Muzealnej Brus. Starania o pozyskanie obiektu zostały zwieńczone sukcesem w grudniu 2025 r.

Pragniemy podziękować Urzędowi Miasta Łodzi, dotychczasowemu właścicielowi wiaty, za zaufanie i przekazanie obiektu w darowiźnie. Po odrestaurowaniu wiata zostanie wyeksponowana w Zajezdni Muzealnej Brus, stanowiąc przykład dawnej infrastruktury komunalnej.

Dziękujemy także wykonawcy przebudowy ul. Lodowej, który dokonał demontażu wiaty i przewiózł ją do Zajezdni Muzealnej Brus.